Bir önceki postum da ilk makaron denememden bahsetmiştim. Makaronlarla değil "makaronumsu" larla sonuçlanan denememden:) Bu ilk denemeden sonra, ilkinden kat be kat daha kötü bir çok denemem oldu. Fazla pişirdim kurudular, az pişirdim yapıştılar. Cok beklettim olmadı, az beklettim olmadı. Tarifi değiştirip onlarca farklı tarif denedim, olmadı. Bir blog " amaannn camları kapatın, makaronlar usuyor" dedı, bır başkası pişirme sırasında fırının ağzını acık bırakmayı önerdi derken son olarak pişirme esnasında makaronları fırından hızlıca çıkarıp sonra gerı koymayı önerenleri de okuyunca artık kendime bir "Dur!" dedim. Bir kaç makaron için çıldırmaya başlıyordum. Sakince mutfağıma gittim ve bir önceki postumda bahsettiğim Annie Rigg in kitabını raftan indirdim:)
Bu kez harfi harfine uygulamaya başladım tarifi. Bu kez sonunda ba-şar-dım! Makaronlarımın etekleri güzelce çıkmış, ne çok kuru ve de çok yapış yapış olmuşlardı!
Ve işte karşınızdaaaa ilk makaronlarımmmmm!!!!
Makaronlar zaten çok şekerli olduğu için ben içlerinde lezzet olarak tereyağına benzettiğim ağır kremalar kullanmayı çok fazla sevmiyorum. Makaronların o bol şekerli tadına limon ve portakal aromalarını çok yakıştırıyorum. Ayrıca makaronları oluşturmak için bu kadar uğraştıktan sonra daha kolay bir dolgu malzemesi yapmak da işime geliyor doğrusu. Bu nedenle dolgu malzemesi olarak kaymak, limon kabuğu, pudra şekeri karışımını kullanıyorum.
Tarifi de püf noktaları ve detaylarıyla yakında paylaşacağım...
Sevgiyle kalın....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder